مطالعۀ تطبیقی طنزپردازی ابوالقاسم حالت و احمد مَطَر

نوع مقاله : علمی پژوهشی

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری زبان و ادبیّات فارسی، دانشگاه شهیدباهنر کرمان

2 دانشیار ادبیّات تطبیقی، دانشگاه شهیدباهنر کرمان

3 استاد زبان و ادبیّات فارسی، دانشگاه شهید باهنر کرمان

10.30495/clq.2021.1937760.2265

چکیده

طنز، یکی از روش های مبارزات کلامی گویندگان است که به واسطه آن، ساختارهای اجتماعی و سیاسی، به چالش کشیده می شوند. روش های طنز پردازی، بسیار متنوع است و گویندگان بسته به مضمون کلام، شیوه های مورد نظر خود را، به کار می برند. در این پژوهش، اشعار ابوالقاسم حالت، شاعر ایرانی و احمد مطر، شاعر عراقی از نظر کاربرد شیوه های طنز، بررسی شد و به این نتیجه رسیدیم که تفاوت مضمون اشعار دو شاعر و اختلاف زمانی و مکانی، موجب شده است شیوه های طنز متفاوتی به کار رود. ابوالقاسم حالت، بیشتر به جنبه خنده آوری و سرگرمی و به چالش کشیدن رفتار های مردم توجّه داشته و در مواردی هم، وکلای مجلس را به سخره گرفته؛ از این رو، بیشتر از طریق کاربرد واژگان کوچه بازاری و تکرار و آیرونی موقعیّت، ایجاد طنز نموده ولی احمد مطر، بیشتر به اوضاع سیاسی پرداخته و طنز وی، جدّی تر بوده، وی خنده و شوخی ندارد و از شیوه های کنایه و استعاره تهکّمیّه، بیشتر بهره برده است.

کلیدواژه‌ها


  • تاریخ دریافت: 21 مرداد 1400
  • تاریخ بازنگری: 14 آبان 1400
  • تاریخ پذیرش: 26 آبان 1400
  • تاریخ اولین انتشار: 01 خرداد 1401