بررسی تطبیقی شگردهای نحوی- سبکی و خلاقیت ادبی در اشعار فروغ فرخزاد و احمد شاملو

نوع مقاله: علمی پژوهشی

نویسندگان

1 عضو هیأت علمی گروه زبان‌شناسی دانشگاه آبادان، آبادان، ایران(دانشیار)

2 دانشجوی دکتری زبان‌شناسی، واحد آبادان، آبادان، ایران

چکیده

هدف از جستار حاضر بررسی ویژگی‌های نحوی و سبکی، نوآوری و تصویرآفرینی ادبی آثار فروغ فرخزاد و احمد شاملو می‌باشد. فروغ از تواناترین شعرای معاصر ایران است. شعر وی برخاسته از احساس و اندیشه انسانی است؛ چه در لفظ و چه در محتوا پر از نوآوری و مملو از صنایع ادبی است. مضمون اشعارش مبتنی بر احساسات و تجربیات شخصی وی می‌باشد. شهامت شاملو در شکستن عرف و هنجار زبان فارسی قابل تحسین است. هرچه فاصله واژه‌ها از حالت عادی بیش‌تر می‌شود آفرینش ادبی در آثارش بیش‌تر منعکس می‌گردد. واکنش جدی شاملو به اوضاع سیاسی روزگارش از عنفوان جوانی‌اش آغاز شده و ساختار ذهنی او در متن تعاملات اجتماعی و اندیشه‌های انقلابی شکل می‌گیرد. سبک نوشتاری وی مملو از برجستگی‌های ادبی است.

کلیدواژه‌ها


دستغیب، عبدالعلی. 1373ش، نقدآثاراحمدشاملو، چاپ پنجم، بی جا: بی نا.

شاملو، احمد. 1386ش، مجموعه اشعار، تهران: نگاه.

فرخزاد، فروغ. 1383ش، مجموعهسروده‌ها، تهران: شادان.

مختاری، محمد. 1389ش، انسان در شعر معاصر، چاپ دوم، تهران: توس.

مشرف آزاد تهرانی، محمود. 1381ش، پریشادخت شعر، چاپ سوم، تهران: ثالث.

 

مقالات

رومیانی، بهروز و بخشی‌زاده، معصومه و غلامی، حمیده. 1394ش، «معشوق متعالی در شعر احمد شامل و نزار قبانی»، فصلنامه مطالعات ادبیات تطبیقی، سال7، شماره27، صص 83-105.

«شعر امروز ایران». 1384ش، ضمیمه شماره ۲۰ نامه فرهنگستان، ص ۱۲۶.

عطاش، عبدالرضا و پی‌سپار، الهه. 1392ش، «سیمای زن در شعر نزار قبانی و فروغ فرخزاد»، فصلنامه مطالعات ادبیات تطبیقی، سال7، شماره 27، صص 83-105.

لنگرودی، شمس. 1388ش، «رستگاریشاملودرشعرمنثوربود»، گفت‌وگو با روزنامه فرهیختگان.

هاشمی، زهره. 1389ش، «نظریه استعاره مفهومی از دیدگاه لیکاف و جانسون»، مجله ادب‌پژوهی، ش12، صص140-119.