تطبیق «بوف کور» و «ال الا» بر اساس نظریه گریماس

نویسندگان

1 عضو هیأت علمی دانشگاه آزاد اسلامی، واحد بابل(استادیار)

2 دانش آموخته کارشناسی ارشد دانشگاه آزادبابل

چکیده

بررسی دو اثر در کنار هم، اغلب می‌تواند زمینه درک بیش‌تر آن‌ها را فراهم کند. به‌ویژه که از یک آبشخور باشند ولی متفاوت جلوه کنند. به نظر نویسنده دو اثر «بوف کور» (هدایت) و «ال الا»(سرانو) در عین بهره‌مندی از یک جلوه (نسبتاً) مشترک، طوری به زاویه خویش می‌روند که گویی دو مقوله جدا از هم هستند! «بوف کور» بیش‌تر شرح آنچه گذشت است، ولی «ال الا» منجر به اتفاق و اتحاد روحی و معرفتی می‌شود. با یکی انفراد و افتراق، با یکی اتحاد و یکی شدن! پیچیدگی این آثار در وصف شخصیت‌ها و فضا باعث شد با نگاهی به اصل روایت با منطق مورد نظر گریماس پرداخته شود تا ضمن تشریح بیش‌تر روشن شود آیا در دل چنین آثاری(که مملو از تکرار و ابهام است) می‌توان به دنبال نظام خاصی بود؟ و اینکه وجود جلوه‌های مختلف یک فرد در عین تضاد چه اندازه می‌تواند به اتحاد و یکی شدن نزدیک شود؟

کلیدواژه‌ها


ابراهیمی، نادر. 1377، صوفیانه‌ها و عارفانه‌ها، چاپ دوم، بی جا: سوره.

ادام، پان میشل و فرانسواز رواز. 1385، تحلیل انواع داستان، ترجمه آذین حسین زاده و کتایون شهپر راد، چاپ دوم، تهران: قطره.

اسکولز، رابرت. 1379، درآمدی بر ساختارگرایی در ادبیات، ترجمه فرزانه طاهری، تهران: آگاه.

تئودورف، تزوتان. 1377، منطق گفت‌وگویی، ترجمه داریوش کریمی، تهران: نشر مرکز.

خدیش، پگاه. 1387، ریخت‌شناسی افسانه‌های جادویی، تهران: انتشارات علمی و فرهنگی.

داد، سیما. 1382، فرهنگ اصطلاحات ادبی، تهران: مروارید.

رولان، بارت. 1385، بینامتنیت، ترجمه پیام یزدانجو، تهران: نشر مرکز.

شمیسا، سیروس. 1368، ال الا، تهران: فردوس.

گاردیز، مایکل. 1381، تخیل معمولی، ترجمه یوسف اباذری، فصلنامه ارغنون، شماره20.

مهاجر، مهران و محمد نبوی. 1385، دانشنامه نظریه ادبی معاصر، تهران: آگاه.

نامور مطلق، بهمن. 1390، درآمدی بر بینامتنیت، تهران: سخن.

هدایت، صادق. بی‌تا، بوف کور، تهران:امیرکبیر.

یاری، منوچهر. بی تا، ساختار شناسی نمایش ایرانی، بی جا: بی نا.

 

مقالات

توحیدی فر، نرجس. تابستان 1390، «بررسی تطبیقی «رسالة‌الغفران»، «کمدی الهی» و «آفرینگان»»، ادانشگاه آزاد جیرفت، دوره 5، شماره 19: صص 11-28.