ریشه‌یابی فرهنگی و ادبی جشن‌های ایران و فرانسه

نویسندگان

1 عضو هیأت علمی دانشگاه آزاد اسلامی واحد خوراسگان(استادیار).

2 عضو هیأت علمی دانشگاه آزاد اسلامی واحد اراک(دانشیار).

3 عضو هیأت علمی دانشگاه آزاد اسلامی واحد اراک(استادیار).

چکیده

جشن‌ها تبلور تلاش برای برقراری پیوند در راستای ایجاد عناصر و مفاهیم مشترک میان افراد هستند. این پیوند که در قالب ایجاد زمینه یا گفتمانی مشترک فراهم می‌شود، می‌کوشد تا اشخاص با وجود تفاوت در دیدگاه‌ها، باورها و اندیشه‌ها، به تعامل، و در صورت امکان، به تفاهم و همدلی برسند. خاستگاه بنیادین جشن‌ها در دو فرهنگ باختر و خاور تفاوت‌ها و همانندی‌هایی با هم دارند که گاهی با موضوعاتی چون اسطوره‌ها، مقوله آفرینش و اعتقادات ملی پیوند می‌یابند. در این مقاله در پی آنیم تا فرهنگ عامه و ادبیات شفاهی دو کشور ایران و فرانسه را از رهگذر بررسی جشن‌های ملی و مذهبی آن و با مقایسه جشن دیوانگان با میرنوروزی، هالووین با خوان نوروزی ووالنتاین با سپندارمذ مورد واکاوی قرار دهیم.

کلیدواژه‌ها


الف: منابع فارسی

آذران، حسین. 1381، جشن نوروز، تهران: انتشارات هیرمند.

براکت، اسکار گروس. 1363، تاریخ تئاتر جهان، ترجمه هوشنگ آزادی ور. تهران: انتشارات نقره.

بویس، مری. 1375، تاریخ کیش زرتشت، ترجمه همایون صنعتی زاده، جلد دوم، تهران: انتشارات توس.

رضی، هاشم. 1380، گاه‌شماری و جشن‌های ایران باستان، تهران: نشر بهجت.

فرای، ریچارد. 1386، میراث باستانی ایران، مترجم مسعود رجب نیا، چاپ هشتم، تهران: انتشارات علمی و فرهنگی.

ماسون، بیم. 1380، تئاتر خیابانی، ترجمه شیرین بزرگمهر، تهران: دانشگاه هنر.

میرنیا، سید علی. 1369، فرهنگ مردم. تهران: انتشارات پارسا.

 

ب: منابع غیر فارسی

Agulhon, Maurice. Fêtes spontané et Fêtes organisée à Paris. Librairie Clavreuil. Paris.1976

Plessis, Alain. De la Fête impériale au mur des fédérés. Seuil. Paris.1979

Dalisson, Rémi. Célébrer la nation. Nouveau Monde. Paris.2009