قربانی فرزند در دو داستان رستم و سهراب و حضرت ابراهیم

نویسندگان

1 عضو هیأت علمی دانشگاه آزاد اسلامی، واحد کرمان(استادیار).

2 دانش‌آموخته کارشناسی ارشد زبان و ادبیات انگلیسی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد کرمان

چکیده

این تحقیق به بررسی دو اثر «رستم و سهراب» اثر ابوالقاسم فردوسی - شاعر قرن چهارم - و داستان حضرت ابراهیم و اسماعیل از منظر قرآن پرداخته است. هدف از این تحقیق آشکارساختن نمودهای مفهوم لویناسی مسئولیت در رابطه بین فرزندکشی توسط شخصیت‌های اصلی این آثار، رستم و حضرت ابراهیم، و تردیدهای اخلاقی است. این تحقیق بر آن است که نشان دهد که آیا عمل فرزندکشی توسط شخصیت‌های اصلی از منظر اخلاق توجیهی دارد یا خیر؟ بدین ترتیب آثار با توجه به نظریه اخلاق از دیدگاه امانوئل لویناس مورد تحلیل محتوایی قرار گرفته‌اند. این تحقیق نشان می‌دهد که چگونه عمل فرزندکشی علی‌رغم مذموم‌بودن آن در شرایط خاص امری اخلاقی محسوب می‌شود.

کلیدواژه‌ها


اشتهاردی، علی پناه. 1382. مجمع البیان. چاپ اول. قم: دفتر انتشارت اسلامی.

حمیدیان، سعید. 1383. شاهنامه فردوسی. چاپ سوم. تهران: نشر قطره.

طباطبایی، سید محمد حسین. 1379. تفسیر المیزان. قم: دفتر انتشارت اسلامی. چاپ ششم.

قرآن کریم.

مکارم شیرازی، ناصر.1371.تفسیر نمونه. چاپ بیست و هشتم. تهران: دار الکتب الاسلامیه.

وکیلی، سیامک. 1384. باستان‌شناسی و داستان‌شناسی شاهنامه. چاپ اول. تهران: انتشارات دیباچه.

 

مقالات

پاشایی، محمد. بهار 1389. «مقایسه داستان" رستم وسهراب" با نمایشنامه" کوهولین"». فصلنامه مطالعات ادبیات تطبیقی. دانشگاه آزاد جیرفت. سال 4. شماره13. صص33-43.

ثاقب‌فر، مرتضی.1348. «نگرشی بر تراژدی رستم و سهراب». فصلنامه جهان نو. سال 24. شماره 3.

زراعت، عباس. 1386. «حقوق مدنی». مجله بازتاب اندیشه در مطبوعات. شماره 50.

 

کتب انگلیسی

Levinas, Emmanuel. 1969. Totality and infinity. Trans. Alphonso Lingis. Pittsburgh: Duquesne University Press.

_________. 2006. Ethics and Infinity. Pittsburgh: Duquesne University Press.